Acısını gizleyerek pencereye yönelir ve sessizce dışarıyı izler. Meydandaki onlarca beyaz minibüs Mazlum’un dikkatini çeker. Sevgi, bunların Doğu Avrupa’dan gelen göçmen işçileri taşıdığını söyler. Minibüsler, Mazlum’a ilk geldiği yıllarda işçilerin yeşil minibüslerle pansiyonlar ve işyerleri arasında taşındığı günleri hatırlatır. Bu görüntü, Sevgi’ye ortaokulda birinci kuşak Türk ve Faslı göçmen işçilerin Hollanda’ya gelişi üzerine hazırladığı ödevi anımsatır. Kendi deneyimlerinden ve dedesinden dinlediklerinden beslenen ödev, göç tarihine kişisel bir bakış geliştirmesini sağlar. Böylece Mazlum’un yaşadıklarıyla Sevgi’nin deneyimleri ve ailesinden öğrendikleri buluşur; geçmişin göçmen işçi kuşağıyla bugünün göçmenleri arasında bağ kurulur.

Minibüslerin rengi ve modeli değişse de ucuz iş gücüne duyulan ihtiyaç sürer; bu ihtiyaç her dönemde başka ülkelerden gelen göçmen işçilerin emeğiyle karşılanır. Mazlum ile Sevgi, geçmişle bugünün göçmen işçileri arasında kurulan bağda ortaklaşır. Emeği kabul gören ancak kimliğiyle kabul görmeyen göçmenler gelecekte yaşadıkları toplumda nasıl kök salabilir ve kendilerini o topluma ait hissedebilirler?